Zo, alle feestdagen zijn voorbij, de kraamweekjes zijn voorbij en nu is het weer tijd voor wat mensen noemen, het ‘normale leven’. Hoewel ik ‘normaal’ wel een groot woord vind, want het is behoorlijk wennen met 2 kleine mannetjes.
2 Keer zoveel luiers, 2 x zoveel slapeloze nachten, 2 x zoveel was!!!
Maar goed, het genieten is ook 2 keer zo groot natuurlijk.
Joas kan behoorlijk spoken ’s nachts en dan loop ik toch echt wel even heel hard mopperend naar z’n kamertje.. Maar als ik hem dan vast heb denk ik: ach.. kom maar hoor knulletje. Ik val gewoon direct voor z’n charmes haha..
En moe ben ik echt wel. Na twee weken lang nachten maken van gemiddeld zo’n 4 uur slaap ben ik soms niet te genieten (sorry Erwin) en heel blij dat ik nog even een middagslaapje kan doen.

Vandaag heeft Joas voor het eerst échte kleertjes (lees: met kleur) aangehad. Phoe, dan is hij toch echt groot ineens hoor. Toch nog maar af en toe z’n witte pakjes aan, waardoor hij ineens weer heerlijk als minibaby eruit ziet. Dit in grote tegenstelling met Job, die op dag 1 al in stoere jongenskleren lag. Misschien dat je bij een tweede toch nog erg goed weet dat de iniminibabytijd voorbij vliegt! ?

Vandaag zijn we ook bij de notaris geweest voor de overdracht van ons huis. Wauw! Na heel erg veel tegenslag, nu toch eindelijk van ons huis af…. wat een opluchting zeg!