Pff wat een dag…

Vandaag ben ik met Joas bij de manueel therapeut geweest om hem eens te laten onderzoeken. Zijn huilbuien, slechte nachten en vele gespuug maken echt dat ik er helemaal doorheen zit..
En ja hoor; Joas heeft het Kiss-syndroom. Nou klinkt dit heel heftig, maar het is goed te behandelen.
Er zit een blokkade tussen zijn eerste en tweede werveltje, waardoor hij veel pijn in zijn nek heeft. Dit is gekomen met de bevalling. Hij is echt gelanceerd en dat heeft zijn nekje pijn gedaan. Zeg maar een kneuzing van gewrichten.
Door een aantal behandelingen van de manueel therapeut zal dit goed komen en zal hij van zijn pijn af zijn.
Dat betekend dan ook dat hij weer goed zal gaan drinken, minder zal spugen, goed zal gaan slapen (WAUW!!) en niet meer zo ontroostbaar zal gaan huilen.
Verschrikkelijk om te weten dat je kindje zoveel pijn heeft, maar wel heel fijn om te weten dat écht iets is en dat er wat aan te doen is.

Blij zijn we ook dat het niet aan ons ligt. Alle goedbedoelde adviezen kunnen aan de kant geschoven worden, want we weten nu waar het aan ligt. Hij hoeft niet ingebakerd te worden, niet aan de flesvoeding, geen tepelhoedjes etc..
Hij mag nu lekker bij me komen knuffelen als hij zo huilt.. Het arme mannetje heeft dan pijn en mag getroost worden!