Augustus, de maand van:
Keihard werken, Feaya die loops is, afsluiten van de vakantie, FlevoFestival!!, Job die niet in een tent gaat en dit ook nóóit meer zal doen, Joas die mama heeft gezegd (gnagnagna), mijn superlieve collega die gaat trouwen!!! Job die zijn neus plus bijbehorend reukzintuig heeft ontdekt, naast mijn nekprobleem een flink rugprobleem erbij en de maand waarop ik de weegschaal verafschuw.

Het is even nadenken, maar als mijn hersenpan dan even aan het werk gaat, rolt er toch weer aardig wat uit. Wat gebeurt er veel in een paar weken tijd. En vooral: wat gaat de ontwikkeling van de kinderen hard!

Joas blijft lekker traag in zijn ontwikkeling. Een afspraakje bij de fysio staat dan ook weer gepland. Naar 1 ding heeft hij in ieder geval wel geluisterd. Afgelopen week heeft een paar keer ‘mama’ gezegd!! Yoehoe.. Nadat Job was begonnen met ‘papa’, was ik dit keer aan de beurt. Handjes klappen is inmiddels uitgegroeid tot een hobby van Joas. Zodra hij muziek hoort begint hij te klappen, met een hoop lol als gevolg.
Met zijn helmpje gaat het super! Als de temperatuur het toelaat heeft hij hem echt 23 uur per dag op. Met de hitte van afgelopen week heeft hij hem helaas wat minder op. De blikken en idiote reacties blijven, al moet ik zeggen dat ik me er steeds minder van begin aan te trekken.. (ik leer het nog eens )

Job is geweldig. Ook zwaar vermoeiend. Hij begint nu stiekem dingen (snoepjes ja) te pakken. Zelfs uit de tas van oma!! (of zou dit iets te maken hebben met het rolletjesdrama in de kerk? Oma? )

Hij heeft door dat hij dingen kan ruiken. Zoals poep van Feaya, lavendel uit de tuin, zijn netgewassen t-shirt en zelfs de make-up van zijn moeder!!
"Mama, heb je gel op je ogen?"
ik:"Nee Job, dat is make-up". Waarop Job zijn neus eens even flink ophaalt en zegt: "Ik ruik het ja!"… dus…

Flevo! Dit jaar wat anders dan anders.
Daar Erwin werkt op het festival was hij al op dinsdag vertrokken. Schoonmams, de kids en ik bleven thuis. (nee, ik blijf nog steeds niet alleen thuis..brr..)
Donderdagavond na de buien vertrokken, om direct na vertrek gewoon weer het onweer in te rijden en er niet meer uit te komen.
Maar goed, Flevo zou Flevo niet zijn zonder ook nog natte voeten te hebben.
Programma, artiesten en sfeer waren weer geweldig. De jongens hebben genoten, schoonmams en ik ook. Joas is nog even flink ziek geweest en Job besloot om nacht 2 toch écht niet meer in de tent te gaan. Maar dan ook écht niet meer!!! Zo vreselijk hard heb ik mijn kind nog nooit horen gillen. Dus Erwin z’n plek werd ingeruild met die van Job. In plaats van 85 kilo, nog maar 15 kilo tegen me aan en Erwin mocht de paar uur dié hij kon slapen, bij schoonmams in de tent onder Job z’n Jip en Janneke slaapzak.

Hmmm die weegschaal.. Mag ik dat punt overslaan? Jajaaa, ga écht weer beginnen! Na 8 kilo te zijn afgevallen voor de vakantie..nou ja…
M’n lijf vond het harde werken in de vakantie niet zo leuk. Een flinke terugval m.b.t. m’n whiplash en daarbij behoorlijk verkrampte rugspieren, met als gevolg dat ik telkens door mijn rug ga. Ben er wel achter dat Diazepam geweldig is voor je nachtrust!! (nu nog voor de pijn.. )
Al met al maakt het wel dat het zwaar is.

De drie r-en zijn zo slecht nog niet en hoop maar dat ons leventje gauw weer wat regelmaat krijgt. Wat ons dan ook weer rust oplevert..

Tijd weer om op dinsdag te zingen, op donderdag en zaterdag hondentraining te geven, vergaderingen bij te gaan wonen en gewoon weer 3 middagen te werken..